De Wondere Wetenschap

Ik val een beetje uit de boot met deze blogpost. Ik ben namelijk geen wetenschapper, maar een wetenschapscommunicator. Vreselijk woord, vind ik zelf, maar wel een leuke bezigheid! Ik mag dagelijks interessante feitjes & weetjes, ontdekkingen, experimenten, … uit alle onderzoeksvelden uitpluizen en omvormen tot een begrijpbare en gevatte brok informatie. Dit alles in de hoop wetenschap aantrekkelijk te maken voor iedereen, van de madam op de tram tot de hangjongeren in het park.

Vooral die laatste groep is belangrijk: jongeren, kinderen. Zo goed als overal in de wereld studeren er te weinig jongeren af als wetenschappers, IT’ers, ingenieurs en technici . Deze wereldwijde knelpuntberoepen zijn een bijzonder vreemd fenoneem, aangezien het hier toch gaat om beroepen met een hoog aanzien die bovendien niet slecht verdienen. Waar loopt het dan mis?

Alleszins niet bij de allerjongsten. Een kind is een spons en is van nature leergierig, ook voor wetenschap. Ergens onderweg verliezen sommige kinderen echter hun interesse voor wetenschap, vooral bij meisjes wordt dat opgemerkt rond hun tiende verjaardag. Ligt dit aan een intrinsieke eigenschap van die kinderen? Ligt het aan ons schoolsysteem dat jongeren demotiveert? Biologen, sociologen, pedagogen, … hebben er allemaal hun eigen antwoord op. Terwijl de politiek debatteert over welke schoolhervorming dit probleem het best kan oplossen, werken wij er bottom up aan door. Dit door projecten op poten te stellen waarin leerlingen op bezoek kunnen bij labo’s in universiteiten, hogescholen en bedrijven. Door campagnes te lanceren, gezelschapspelletjes in elkaar te steken of robotwedstrijden te organiseren, om maar een paar voorbeelden te geven. We hopen zo een aantal jongeren te inspireren om te kiezen voor wetenschap door hun (school)carrière in die richting te sturen.

Het stimuleren van de jeugd via deze directe acties is natuurlijk maar een deel van het verhaal. Het uiteindelijke doel is het creëren van een cultuur. Een maatschappelijke sfeer waarin wetenschap niet alleen doodnormaal is, maar zelfs leuk of hip. Zodanig dat de interesse voor wetenschap niet enkel via de overheid of universiteit wordt gestuurd, maar een eigen leven begint te leiden op sociale media, events en in de media. In de Angelsaksische wereld is dat al veel meer het geval: science clubs, debate clubs, chess clubs, zijn er schering en inslag. Series als The Big Bang Theory, en zelfs Breaking Bad waar een chemieleerkracht als drugsproducent aan de slag gaat, dragen bij tot het coole en badass imago van wetenschap. Ook hier in Vlaanderen begint dit beetje bij beetje te komen. Figuren als Lieven Scheire, Henk Rijckaert en Stijn Meuris zorgen voor een revival van de wetenschap zowel in de jongeren cultuur als in de brede lagen van de maatschappij. Zij kijken naar onze wereld met een soort van verwondering, en de wetenschap maakt deel uit van dat wonder. Op die manier gaan we langzaam, maar zeker weg van het negatieve beeld van de wetenschapper. Van die duistere figuur die in het holst van de nacht chemische brouwsels zit te bereiden naar de toffe geek die de mysteries van de wereld ontrafeld.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s