Horen met twee oren?!

We kunnen ons allemaal voorstellen dat we in een lastige situatie zouden komen wanneer we plots niets meer zouden kunnen horen. Geen muziek, geen gezellige conversaties, geen verhitte discussies, geen verkeerslawaai en geen sirenes, geen gehuil, geen gelach

Bij bovenstaande stelling ga ik er even vanuit dat u, de lezer van deze blog, ten minste één gezond, normaal werkend, oor heeft.

Waar we ons echter moeilijker een beeld bij kunnen vormen als we twee gezonde oren hebben, is de handicap die een persoon ervaart wanneer één van beide oren uitvalt. Deze eenzijdige doofheid kan heel plots optreden, door een onbekende oorzaak of door een gezwel op de gehoorzenuw, of geleidelijk, door een progressieve ziekte zoals de ziekte van Menière.

Verschillende onderzoekers hebben zich over dit thema gebogen en kwamen tot de conclusie dat het merendeel van de patiënten een milde, en de grootste groep zelfs een matige of ernstige, handicap ervaart. De grootste problemen hebben te maken met het verstaan van spraak in lawaaierige situaties en met het lokaliseren van een geluid. Dit tweede probleem manifesteert zich onder andere in het verkeer waarbij het met één oor onmogelijk is om te zeggen van welke kant een auto aan komt gereden. Je kan je voorstellen dat dat een enorm gevoel van onzekerheid met zich meebrengt…

Eén van de oplossingen die wordt aangeboden aan patiënten met een dergelijke doofheid, is een beengeleidingshoortoestel. Een schroef wordt in dat geval geïmplanteerd in het bot achter het dove oor. Op deze schroef wordt een toestel geklikt dat geluid opvangt en omzet in trillingen. Deze trillingen worden via de schedel doorgegeven aan- en verwerkt door het goede oor aan de andere kant. De patiënt hoort dus eigenlijk nog altijd maar met één oor, maar het geluid aan de dove zijde wordt wél beter opgevangen.
http://www.explania.com/nl/kanalen/gezondheid/detail/hoe-kan-eenzijdige-doofheid-opgelost-worden
Het grootste voordeel van het toestel is dat het geluid opvangt aan de “slechte” kant van de patiënt. Een taxichauffeur die doof is aan de rechterkant kan weer horen wat zijn klanten zeggen zonder zich steeds te moeten draaien, en tijdens een etentje met een paar vrienden moet de eenzijdig dove vrouw in het gezelschap niet meer op de hoek van de tafel gaan zitten…

Hoewel een beengeleidingshoortoestel al meer dan tien jaar wordt aangepast voor eenzijdige doofheid, is toch niet iedereen even positief over deze oplossing. Het aanpassen van een dergelijk toestel impliceert een operatie en sommige patiënten hebben uiteraard ook esthetische bezwaren. Bovendien wordt geluid aan de dove zijde nu wel opgevangen, maar het probleem “niet kunnen zeggen van waar het geluid komt”, blijft bestaan, want daarvoor heb je twee oren nodig!

Een aantal belangrijke vragen waarop ik met mijn onderzoek graag een antwoord op wil geven zijn ‘Wie zijn de patiënten die het meeste voordeel ondervinden van een beengeleidingshoortoestel?’ en ‘Zijn er factoren waarop we keuze voor het al dan niet implanteren van de patiënt kunnen baseren ?’.

Want zeg nu zelf, zou jij zomaar een schroef in je schedel laten boren zonder te weten of je een goede kandidaat bent?

Advertenties

Een Reactie op “Horen met twee oren?!

  1. Ook ik heb een aantal jaren geleden een schroef laten plaatsen en een BAHA gekregen nadat ik door een operatie aan een brughoektumor doof was geworden aan de linkerkant. Mijn ervaringen zijn niet zo positief. Het grootste probleem: het niet horen van de richting is niet opgelost. Nu blijft de BAHA vaak in de kast liggen. En de huid waar de schroef mijn hoofd in gaat is regelmatig ontstoken en pijnlijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s